thumb|300px|Inkerman Panorama, Ruiny Kałamity (1830) thumb|300px|Ruiny Kałamity i inkermański klasztor na początku XX w. thumb|300px|Inkermański klasztor na początku XXI w. thumb|300px|Skalne klasztory Inkermanu
Skalne klasztory Inkermanu, (ukr. Інкерманський печерний монастир, ros. Инкерманский пещерный монастырь) – zespół średniowiecznych prawosławnych klasztorów wykutych w skałach w rejonie dzisiejszego miasta Inkerman w zachodniej części Krymu na Ukrainie, częściowo działający do dziś. Zaliczane są do tzw. skalnych miast Krymu.
Tradycja prawosławna wiąże utworzenie klasztoru w Inkermanie z wygnanym papieżem Klemensem I, czyli ze schyłkiem pierwszego wieku naszej ery. Pierwsze udokumentowane budowle sakralne, w postaci pojedynczych wykuwanych w urwisku grot mnichów pustelników, datuje się na X–XI w., gdy teren ten podlegał władzy cesarstwa bizantyjskiego. W tamtym okresie zasiedlono tylko Skałę Zagajtańską, w pewnym oddaleniu od istniejącej od dawna twierdzy Kałamita. Stopniowo liczba pustelników wzrastała, rozbudowywał się też zespół pieczar, aż do przekształcenia wspólnoty mnisiej z pustelniczej na monasterską, zaś nowe groty dla pustelników zakładano w rejonie Skały Monastyrskiej i wzdłuż lewego brzegu rzeki Czernej. W XIV i XV w. oba te rejony również rozbudowały się i zatraciły swój pustelniczy charakter.