Cechą charakterystyczną mszału formy nadzwyczajnej rytu rzymskiego jest umieszczenie na początku Bulli Piusa V wprowadzającej mszał rzymski do liturgii w całym Kościele łacińskim. Bulla pochodzi z 1570. Układ mszału: rubryki ogólne (Rubricae generales) i szczegółowe (Rubricae missalis romani) kalendarium opis sposobu odprawiania mszy (Ritus servandus in celebratione Missae) rozdział o błędach i ułomnościach w czasie odprawiania mszy (De defectibus in celebratione Missae occurentibus) modlitwy odmawiane przed i po mszy objaśnienia co do sposobu okadzania darów i ołtarza formularze mszalne na poszczególne okresy roku kościelnego od I niedzieli Adwentu do Wielkiej Soboty włącznie (Proprium de tempore) części stałe mszy (Ordo Missae) prefacje kanon mszy (Canon Missae) – po lewej stronie pierwszej strony kanonu jest zawsze rysunek ukrzyżowania ciąg dalszy formularzy mszalnych (od niedzieli Zmartwychwstania do ostatniej niedzieli roku kościelnego) formularze mszalne dla poszczególnych świętych (proprium sanctorum) ułożone od 29 listopada do 26 listopada formularze wspólne (commune sanctorum) formularze mszy wotywnych