W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Obra należała do wsi większych w ówczesnym powiecie babimojskim. Obra należała do wolsztyńskiego okręgu policyjnego tego powiatu i stanowiła siedzibę majątku o tej samej nazwie, który należał do Dziembowskiego. Według spisu urzędowego z 1837 roku Obra liczyła 915 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 106 dymów (domostw).
Obra, położona w Prusach Południowych nadana została w latach 1796-1797 majorowi von HünerbeinowiJan Wąsicki, Ziemie pruskie pod zaborem pruskim, Zielona Góra 1978, s. 64. W rękach zakonu wieś pozostawała aż do 1835 r., gdy zaborca dokonał kasaty klasztoru. Przy pierwszej numeracji w 1796 r.- 72 domostwa oraz folwark. Dla wsi w 2020 r. sporządzono opis historii wszystkich dawnych zagród, począwszy od 1781 r. do czasów współczesnych.
W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonowała placówka Straży Granicznej I linii „Obra”.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie zielonogórskim. Leży na trasie Szlaku Cysterskiego.