zapewnia to mgła, deszcz lub kąpiel bardzo krótkie nogi o czterech palcach długi dziób o różnorodnym, zależnym od gatunku, kształcie skrzydła z silnie rozwiniętymi lotkami pierwszorzędowymi, a słabo drugorzędowymi ogon złożony z 10 sterówek, o kształcie zależnym od gatunku tempo uderzeń skrzydłami nie zależy od kierunku i typu lotu, lecz od wielkości ptaka (im większy tym wolniej) i wynosi od 10 do 90 uderzeń na sekundę latają z prędkością do 120 km/h potrafią unieść się pionowo, wykonać zawis, a także latać na boki i do tyłu w szkielecie uwagę zwraca wydatny grzebień na mostku, stanowiący przyczep mięśni poruszających skrzydłami największa liczba gatunków występuje w subtropikalnej strefie wschodnich stoków Andów pokarm stanowią, w zależności od gatunku, bezkręgowce łapane w locie lub nektar wysysany długim językiem większość gatunków żywiących się nektarem zapyla kwiaty, zjawisko to nazywa się ornitogamią przez większą część roku prowadzą samotniczy tryb życia samce mają silnie wykształcony terytorializm, zarówno względem ptaków swojego, jak i innych gatunków budową gniazda, wysiadywaniem i opieką nad pisklętami zajmuje się tylko samica gniazdo w formie koszyka splecionego z traw, mchu, części roślinnych i pajęczyn znoszą 2, rzadziej 1 jajo (są to najmniejsze jaja składane przez ptaki) wysiadywanie trwa 14–19