Jakoba Liebmanna Beera, naówczas znanego pianisty, a jeszcze nie kompozytora) a ich improwizowane duety fortepianowe zyskały uznanie publicznościDavid Conway „Jewry in Music: Entry to the Profession from the Enlightenment to Richard Wagner.”, Cambridge, 2011, s. 127–130.. Do rywali Moschelesa należeli w latach 20. XIX w.: Hummel i Kalkbrenner, Cramer, Herz i Weber, mimo tego z Hummlem i Kalkbrennerem połączyła go przyjaźńMark Kroll „Ignaz Moscheles and the Changing World of Musical Europe.”, Woodbridge, 2014, s. 6–20.. L. van Beethovena tak ujęły zdolności młodego Moschelesa, którego spotkał w Wiedniu, iż powierzył mu przygotowanie wyciągu fortepianowego swej opery Fidelio, zleconego przez jego wydawcę Artaria. Na końcu jego rękopisu, przed przedłożeniem Beethovenowi, Moscheles napisał: „Fine mit Gottes Hülfe” („Skończone z Bożą pomocą”). Beethoven pochwalił wersję Moschelesa, ale dodał słowa: „O Mensch, selber dir hilf” („O człecze, pomóż sobie sam”)David Conway „Jewry in Music: Entry to the Profession from the Enlightenment to Richard Wagner.”, Cambridge, 2011, s. 129.. Dobre relacje Moschelesa z Beethovenem okazały się ważne dla obydwu pod koniec życia BeethovenaMark Kroll „Ignaz Moscheles and the Changing World of Musical Europe.”, Woodbridge, 2014, s. 8–9, Conway (2011),129..