Pierwszy sejm dwuizbowy zwołano 18 stycznia 1493 w Piotrkowie (obecnie Piotrków Trybunalski).
Do czasu zawarcia unii lubelskiej w 1569 i utworzenia wspólnego polsko-litewskiego sejmu jego sesje odbywały się w Piotrkowie, Krakowie, Toruniu, Bydgoszczy, Radomiu, Sandomierzu (sejmik generalny przy osobie króla), Lublinie, Parczewie i Warszawie.
Od 1573 zwoływany był przez monarchę raz na dwa lata. Od tego czasu sesje odbywały się w siedzibach królewskich w Warszawie, a co trzecia w Grodnie (tzw. sejm grodzieński), sporadycznie miejscem obrad był też Toruń.
Aż do początku XX wieku Sejm nie posiadał własnej stałej siedziby.
Kompleks budynków przy ulicy Wiejskiej thumb|Posiedzenie Sejmu w nocy z 26 na 27 stycznia 1931 roku thumb|Kompleks budynków Sejmu w latach 60. XX wieku W 1918 podjęto decyzję o adaptacji na potrzeby parlamentu kompleksu Aleksandryjsko-Maryjskiego Instytutu Wychowania Panien, dawnej żeńskiej szkoły średniej, znajdującego się przy ul. Wiejskiej 2/4/6 (według innego źródła ul. Wiejskiej 8). Opuszczony przez ewakuowaną do Rosji szkołę w 1915 roku, był on w kolejnych latach wykorzystywany przez niemiecki zakaźny szpital wojskowy.