300px|thumb|Michał Karaszewicz-Tokarzewski po aresztowaniu przez NKWD 1940 pod nazwiskiem Tadeusz Mirowy thumb|Generałowie: Michał Tokarzewski-Karaszewicz, Władysław Anders, Mieczysław Boruta-Spiechowicz (pierwszy rząd, od lewej), Zygmunt Bohusz-Szyszko, płk Leopold Okulicki (drugi rząd). Polskie Siły Zbrojne w ZSRR 1942 200px|thumb|Michał Karaszewicz-Tokarzewski, Jerozolima 1943 Michał Tadeusz Tokarzewski-Karaszewicz, ps. Doktor, Stawski, Stolarski, Torwid (ur. 5 stycznia 1893 we Lwowie, zm. 22 maja 1964 w Casablance) – generał dywizji Polskich Sił Zbrojnych, działacz niepodległościowy, w 1964 mianowany przez władze emigracyjne generałem broni, wolnomularz, teozof, duchowny Kościoła liberalnokatolickiego, kawaler Orderu Orła Białego oraz Orderu Virtuti Militari II i V klasy.
Życiorys Pochodzenie i młodość Syn Bolesława Tokarzewskiego i Heleny z domu Lerch de Lerchensfeld, urodzony we Lwowie. Wychowywany był przez matkę i ciotki. W 1911 roku ukończył gimnazjum w Drohobyczu, uzyskując świadectwo dojrzałości. Podczas demonstracji w dniu wyborów do parlamentu austro-węgierskiego 19 czerwca 1911 roku został ciężko ranny, kiedy jeden z żołnierzy tłumiących zamieszki, przeszył mu pierś bagnetem.