I wojna światowa 8 sierpniu 1914 roku wstąpił do I Brygady Legionów Polskich, dowodząc kolejno V, a następnie II baonem 5 pułku piechoty, III baon 6 pułku piechoty, następnie objął dowodzenie 5 pułkiem piechoty. 24 października 1914 roku został ciężko ranny (przestrzał lewej piersi) podczas bitwy pod Laskami-Anielinem. W 1915 roku Piłsudski awansował go do stopnia majora. Był m.in. detaszowanym oficerem wywiadowczym. W czasie kryzysu przysięgowego został na krótko internowany, później (pozostając w konspiracji) działał w strukturach Polskiej Organizacji Wojskowej (POW), m.in. w Lublinie, a następnie na terenie Ukrainy i Białorusi, gdzie za swoją działalność m.in. w Moskwie był 3-krotnie aresztowany przez władze bolszewickie. Zwolnienia zawdzięczał kontaktom Kazimierza Pużaka, kierującego pracami PPS na terenie Rosji.
II Rzeczpospolita Od 1 sierpnia 1918 roku w Wojsku Polskim, w stopniu kapitana, gdzie ponownie objął dowodzenie 5 pułku piechoty Legionów i w grupie operacyjnej dowodzonej przez płk. Juliana Stachiewicza, wspomógł oddziały polskie walczące z Ukraińcami o Przemyśl, a 19 listopada 1918 roku zorganizował odsiecz dla walczącego Lwowa, która zaważyła na utrzymaniu miasta. Przybył do Lwowa z odsieczą 20 listopada 1918.