Charakterystyka Grzbiet Gakkela odznacza się bardzo małym przyrostem skorupy ziemskiej, poniżej 1 cm rocznie. Dawniej uważano, że brak na nim aktywności wulkanicznej, ale w 1999 roku naukowcy odbywający rejs na atomowym okręcie podwodnym odkryli czynne wulkany położone wzdłuż grzbietu. W 2001 naukowcy z kilku krajów na lodołamaczach, niemieckim i amerykańskim USCGC Healy, badali Grzbiet Gakkela i pobrali próbki skał. Odkryli również, że występują tu kominy hydrotermalne, m.in. Polaris. Prof. przypuszcza, że życie na Ziemi może pochodzić z takich źródeł. W 2007 ekspedycja Arctic Gakkel Vents Expedition (AGAVE) organizacji Woods Hole Oceanographic Institution dokonała nowych odkryć, m.in. nieskonsolidowane fragmenty materiałów piroklastycznych, pokrywających dolinę ryftową biegnącą w osiowej części grzbietu (ich powierzchnia wynosiła więcej niż 10 km²). Sugeruje to, że zawartość substancji lotnych przekracza dziesięciokrotnie średnią zawartość w magmach innych grzbietów śródoceanicznych. Ekspedycja AGAVE za pomocą pływających robotów podwodnych odkryła wiele nowych gatunków w obrębie Grzbietu Gakkela.
Zobacz też Grzbiet Alpha Grzbiet Łomonosowa Grzbiet Mendelejewa
Przypisy
Linki zewnętrzne Polar Discovery: Arctic Seafloor Expedition: July 1-Aug. 10, 2007
Kategoria:Grzbiety śródoceaniczne Oceanu Arktycznego