W 1648 Innocenty X ogłosił amnestię dla Barberinich, jednak do pełnego pojednania między nimi doszło dopiero w 1653. Wówczas kardynał Antonio Barberini, który zajął się dziećmi Taddeo po jego śmierci, powrócił wraz z nimi do Rzymu. Bracia Lukrecji otrzymali najwyższe zaszczyty - Carlo został kardynałem, a Maffeo odzyskał tytuł księcia Palestriny i ożenił się z wnuczką donny Olimpii. Krótko potem również Lukrecja została wydana za mąż. 25 lutego 1654 w sanktuarium w Loreto wzięła ślub z owdowiałym, 44-letnim księciem Modeny Franciszkiem d'Este. Małżeństwo to trwało jednak krótko, gdyż cztery lata później książę zmarł. Ze związku tego narodziło się jedno dziecko – przyszły książę Modeny Rinaldo d’Este (1655–1737).
Po śmierci męża Lukrecja do końca życia była tytułowana jako księżna-wdowa Modeny. Dożyła chwili, gdy w 1695 jej jedyny syn Rinaldo, po uprzedniej rezygnacji z kapelusza kardynalskiego, objął tron księstwa. Zmarła w wieku 70 lat.
Bibliografia Eleanor Herman, Królowa Watykanu, Warszawa 2009
Testament Anny Colonna DBI
Lucrezia Barberini Kategoria:Urodzeni w 1628 Kategoria:Zmarli w 1699