System semiprezydencki (inaczej system półprezydencki lub parlamentarno-prezydencki) – system rządów, forma pośrednia między systemem parlamentarnym a prezydenckim.
Geneza i ewolucja Wbrew powszechnemu przekonaniu, system ten nie narodził się wraz z V Republiką Francuską w 1958 roku. Koncepcja ta powstała już po I wojnie światowej, kiedy to do dwóch podstawowych modeli rządów w systemach demokratycznych (parlamentarno-gabinetowego i prezydenckiego) dołączył trzeci – pośredni – model parlamentarno-prezydencki. Zrodził się on w pierwszej połowie 1919 roku, niezależnie od siebie, w dwóch krajach: Niemczech (konstytucja weimarska) oraz Finlandii. Następnie podobne rozwiązania przyjęły inne państwa okresu międzywojennego, m.in. Austria (1920) czy Irlandia (1936).
Choć Republika Weimarska poniosła klęskę ustrojową, idea rządów parlamentarno-prezydenckich odrodziła się po II wojnie światowej we Francji pod wpływem koncepcji ustrojowych gen. Charles’a de Gaulle’a oraz Georges’a Pompidou. Konstytucja V Republiki z 1958 roku silnie czerpała z rozwiązań znanych wcześniej w Republice Weimarskiej (przykładowo art. 16 francuskiej konstytucji stanowi bezpośredni odpowiednik weimarskiego art. 48 – oba przepisy przyznają głowie państwa szerokie uprawnienia nadzwyczajne w sytuacjach kryzysowych).