Czasy komunistyczne odbiły się na trwałe na budynku kościoła. Stoi on co prawda blisko drogi krajowej nr 28, jednak wcale nie rzuca się w oczy, a ponieważ znajduje się w zabudowanym terenie, przez długi czas istniały problemy związane z parkowaniem. Rozwiązał je poprzedni proboszcz ks. Tadeusz Śmierciak, wykupując plac obok plebanii i przeznaczając go na parking. Również pobliska rzeka zagraża świątyni. W czasie powodzi 1997 r. zalane zostały suteryny kościoła.
Wygląd Nowoczesna bryła kościoła charakteryzuje się nierównomiernym załamaniem dachu, który sięga aż do podłoża. Tenże dach, a także wieża, sprawiają wrażenie, jakby wbijały się w niebo. Ogromne, granitowe schody zwiększają i wydłużają budowlę, a nad głównym wejściem rzuca się w oczy ogromny krzyż, który przypomina nam, że wchodzimy do Domu Bożego. Załamany szczyt dachu wypełniony zabarwionym na niebiesko szkłem oświeca we wnętrzu białe ściany kościoła. W centralnej części budynku znajduje się ołtarz, nad którym góruje krzyż, na którym wisi rzeźba Chrystusa, a pod krzyżem stoją wyrzeźbione postacie Matki Boskiej, św. Jana Apostoła i patrona parafii – św. Stanisława Kostki. Po prawej stronie ołtarza znajduje się tabernakulum, nad którym góruje Obraz Bożego Miłosierdzia.
Bibliografia
Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Stanisława Kostki Stanisława Kostki Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1993