Tomasz Wincenty Dybowski (ur. 29 grudnia 1923 w Białymstoku, zm. 18 października 2009 w Warszawie) – prawnik polski, profesor nauk prawnych, sędzia Trybunału Konstytucyjnego w latach 1989-1997.

Życiorys Jest synem Narcyza. W 1945 r. więziony przez NKWD w Białymstoku.

Studia rozpoczął w 1945 na Wydziale Prawa UJ, ale po pierwszym roku przeniósł się na Wydział Prawa UW. Po ukończeniu studiów (1949) zatrudniony został w Katedrze Teorii Prawa UW. Od 1952 pracował w Instytucie Prawa Cywilnego UW, od 1958 jako adiunkt. Stopień naukowy doktora nauk prawnych uzyskał w 1960 na podstawie pracy Własność wód. Habilitację uzyskał w 1969 na podstawie rozprawy „Ochrona własności („rei vindicatio” - „actio negatoria”)". Od 1970 pracował na stanowisku docenta w Instytucie Prawa Cywilnego, w 1980 otrzymał tytuł naukowy profesora, a w 1993 stanowisko profesora zwyczajnego.

W czasie pracy na UW pełnił wiele funkcji, m.in. kierownika Zakładu Prawa Cywilnego (1976–1994), dyrektora Instytutu Prawa Cywilnego (1985–1990). Był ponadto członkiem Rady Naukowej Instytutu Historii Prawa i Przewodniczącym Zarządu Fundacji Uniwersytetu Warszawskiego.