Zachowany dorobek naukowy obejmuje m.in. 36 pozycji książkowych dostępnych w Rosyjskiej Bibliotece Państwowej.
Po śmierci żony w 1909 postanowił poświęcić się życiu zakonnemu. W 1910 wyświęcony na diakona, następnie na jereja i protojereja. 24 września 1913 w cerkwi św. Antoniego w Ławrze Pieczerskiej metropolita kijowski Flawian (Horodecki) nadał mu imię zakonne Bazyli. W tym samym roku został archimandrytą.
6 sierpnia 1914 został mianowany biskupem kaniowskim – drugim wikariuszem metropolii kijowskiej.
W czasach caratu odznaczony został następującymi orderami: św. Włodzimierza 3 i 4 klasy, św. Anny – 1, 2 i 3 klasy, św. Stanisława 2 i 3 klasy, a także medalami cara Aleksandra III i 300-lecia panowania Domu Romanowów.
Czasy rewolucji bolszewickiej W nowej sytuacji politycznej konieczne było poszukiwanie przez biskupa Bazylego, jako rektora uczelni, kompromisu z nacjonalistyczną Ukraińską Centralną Radą. Skutkowało to "ukrainizacją" Akademii. Planowano uruchomienie nowych katedr: historii Ukrainy, języka ukraińskiego i literatury ukraińskiej. Zmiany te spowodowały odejście z Akademii części profesorów.