W pracy tej po raz pierwszy pojawia się też idea „greckiej rewolucji piśmiennej”, która stanie się głównym przedmiotem jego późniejszych badań. Według Havelocka znane nam „fragmenty” Demokryta nie są elementami większej, zaginionej całości, lecz samodzielnymi aforyzmami, charakterystycznymi dla wypowiedzi oralnej.

Chociaż praca znalazła pewne uznanie w kręgach filozoficznych, to została źle przyjęta przez filologów klasycznych. Recenzenci określili tezę o różnicy pomiędzy Platonem i presokratykami jako „porażkę”, a analizę myśli platońskiej i arystotelesowskiej jako ich „wypaczenie”.

Przedmowa do Platona W The Liberal Temper Havelock nie wspomógł się jeszcze rozwijaną przez siebie teorią greckiej piśmienności. Pełni już ona jednak ważną rolę w wydanej w 1963 Przedmowie do Platona. Autor skupia się w niej na analizie gorąco dyskutowanego problemu krytyki poezji w Platońskim Państwie. W dialogu tym Sokrates dowodzi, że poetycka mimesis (naśladownictwo natury) jest szkodliwa dla duszy i dlatego poeci powinni zostać wygnani z idealnego państwa. Państwo dla Havelocka jest kluczem do zrozumienia roli poezji dla starożytnej umysłowości. Idealne państwo Platona to projekt przemiany społeczeństwa greckiego (przede wszystkim poprzez instytucje edukacyjne) w celu dostosowania go do wymogów rozwijającej się piśmienności.