W 1909 przeniósł się do Korczy, gdzie został dyrektorem szkoły albańskiej, działającej przy klubie patriotycznym Dituria. Dla potrzeb szkoły napisał podręcznik: Gramatyka języka albańskiego (alb. Gramatika e gjuhes shqipe).
W początkach 1912 zaangażował się w opracowanie memorandów, kierowanych do sułtana, a domagających się przyznania autonomii Albańczykom, w obrębie państwa osmańskiego. W listopadzie 1912 był przedstawicielem Korczy w czasie obrad Zgromadzenia we Wlorze, które ogłosiło deklarację niepodległości. Po utworzeniu pierwszego rządu albańskiego, kierowanego przez Ismaila Qemala został skierowany do pracy w Elbasanie, jako współpracownik prefekta Aqifa Paszy. Był także tłumaczem międzynarodowej komisji, zajmującej się wytyczeniem granic państwa albańskiego.
Po objęciu władzy w Albanii przez Wilhelma von Wieda, Floqi jako jeden z nielicznych w Albanii prawników został mianowany sekretarzem generalnym w ministerstwie sprawiedliwości. W tym czasie przygotował serię broszur, dotyczących organizacji wymiaru sprawiedliwości w realiach albańskich. Po wyjeździe Wieda z Albanii przeniósł się do Elbasanu, gdzie do 1918 pracował jako nauczyciel w szkole pedagogicznej, ale także organizował amatorski ruch teatralny (był prezesem Towarzystwa Teatralnego w Elbasanie).