thumb|Rzeźba Louisa Touaillon, Herakles z dzikiem erymantejskim, Berlin Dzik erymantejski (gr. erymánthios kápros, łac. aper erymanthius) – w mitologii greckiej olbrzymi dzik siejący spustoszenie na stokach góry Erymantos.
Dzik erymantejski grasował w Arkadii, w okolicach Erymantu czy też na samej górze (wedle niektórych źródeł chodzi o rzekę). Cechował się wielkimi rozmiarami. Stanowił zagrożenie dla ludzi i innych zwierząt.
Pokonanie dzika erymantejskiego zalicza się do dwunastu prac Heraklesa. W zesłanym przez Herę przypływie szaleństwa Herakles pozbawił życia swoją rodzinę, przez co bogowie skazali go na wykonanie dwunastu prac zleconych mu przez króla Myken, Eurysteusza. Ten kazał mu wpierw zabicie lwa nemejskiego, a następnie hydry z Lerny. Dalsza kolejność prac bywa różna. Wedle Parandowskiego trzecią pracą bohatera było pojmanie łani ceryntyjskiej, podczas gdy Schmidt, Pierre Grimal i inni autorzy umieszczają dzika z Erymantu jako trzecią pracę bezpośrednio po hydrze.