Tamandua południowa, tamandua, mrówkojad czteropalczastyNowa encyklopedia powszechna PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004 (Tamandua tetradactyla) – gatunek ssaka z rodziny mrówkojadowatych (Myrmecophagidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz nadając mu nazwę Myrmecophaga tetradactyla. Miejsce typowe to według oryginalnego opisu „Ameryka Południowa” (), ograniczona w 1911 roku przez Oldfielda Thomasa do Pernambuco, w Brazylii. Linneusz swój opis oparł na wcześniejszych tekstach innych autorów.
Podgatunki nigra i quichua zostały opisane na podstawie osobników melanistycznych; badania morfologiczne przeprowadzone w XXI wieku wykazały dwie odrębne grupy w Brazylii oddzielone rzekami Amazonka i Madeira, niemniej jednak najnowsze badania genetyczne wykazały, że zmienność osobników może wskazywać jedynie na lokalne przystosowania do różnych środowisk.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają cztery podgatunki. Podstawowe dane taksonomiczne podgatunków (oprócz nominatywnego) przedstawia poniższa tabelka: