Postać z tego utworu, Legrand, wyjaśnia swoją zdolność do złamania szyfru w podobny sposób, jak robi to sam autor w artykule Some Words on Secret WritingRosenheim, 6..
Znaczenie Poe odegrał główną rolę w popularyzacji kryptogramów w gazetach i czasopismach w tamtym okresie i nie tylko. William Friedman, najważniejszy amerykański kryptolog, zainteresował się kryptografią po przeczytaniu Złotego żuka, jeszcze jako dziecko. Owo zamiłowanie wykorzystał potem deszyfrując japońską maszynę szyfrującą Purple podczas II wojny światowejRosenheim, 146.. W Złotym żuku po raz pierwszy został użyty termin kryptograf (jako przeciwieństwa do kryptogramu)Rosenheim, 20.. Thomas Holley Chivers, przyjaciel Poe, mówił, że zapoczątkował on Złotym żukiem złotą erę swojego literackiego życia. Chociaż utwór jest zwykle uważany za nowelę detektywistyczną, nie reprezentuje on technicznie rzecz biorąc tego gatunku, gdyż Legrand zataja dowód, do momentu, kiedy podane jest rozwiązywanie.