Za wykazaną postawę podczas walk, odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy nr 2049. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 marca 1920 roku w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W latach 1923–1924 posiadał przydział w rezerwie do 34 pułku piechoty w Białej Podlaskiej pomimo tego, że od 1924 roku był uznany za niezdolnego do służby wojskowej.
W 1924 ukończył Wyższą Szkołę Handlową w Warszawie, a od 1925 pracował jako nauczyciel w warszawskich szkołach, m.in. w prywatnej Szkole Handlowej Marii Danielskiej oraz w Szkole Handlowej Stanisławy Rabskiej. Ponadto w okresie dwudziestolecia międzywojennego był członkiem Związku Nauczycieli Szkół Zawodowych, gdzie był sekretarzem koła.
W 1935 został posłem z okręgu nr 37 (Biała Podlaska, Radzyń Podlaski, Włodawa). Był członkiem Obozu Zjednoczenia Narodowego, związanym z grupą Jutra Pracy.
Po kampanii wrześniowej 1939 przebywał w Warszawie. Od września następnego roku uczył w konspiracyjnej szkole, która działała przy ul. Królewskiej 16 w Warszawie. Został aresztowany przez Niemców i 13 maja 1942 trafił do obozu koncentracyjnego w Auschwitz, gdzie nadano mu numer 35093. Tam też zmarł.
Był żonaty i miał córkę Zdzisławę (ur. 16 grudnia 1921).