Na wstępnym etapie projektu, zakładano, że Ki-201 będzie napędzany pomniejszoną wersją niemieckiego silnika BMW 003, silnikiem Nakajima Ne-230. Niestety wolny postęp prac nad nową jednostką napędową zaowocował zmianą silnika na Ishikawajima-Shibaura Ne-130. Nakajima próbował zainteresować własną konstrukcją lotnictwo Cesarskiej Armii Japońskiej. Jednak armia lądowa była zaangażowana w owym okresie w projekt Mitsubishi J8M oraz Mitsubishi Ki-202 i kolejny odrzutowy myśliwiec nie znalazł uznania w jej oczach. Prace nad Ki-201 posuwały się bardzo powoli i do zakończenia wojny nie wyszły poza stadium rysunków technicznych. Ukończenie prototypu samolotu planowano na grudzień 1945 r., a budowę pierwszych osiemnastu seryjnych maszyn w marcu 1946 roku.
Konstrukcja Nakajima Ki-201 miał być jednomiejscowym, wolnonośnym dolnopłatem napędzanym dwoma silnikami odrzutowymi, umieszczonymi w podskrzydłowych gondolach. Wolnonośne usterzenie ze sterem poziomym umieszczonym w 1/3 wysokości usterzenie pionowego, kadłub o konstrukcji półskorupowej. Trójpodporowe chowane podwozie z przednim podparciem. Przedni goleń chowany do wnęki w kadłubie, główne do wnęk w skrzydłach. Samolot miał być uzbrojony w dwa 30 mm działka Ho-155 oraz również dwa, 20 mm działka Ho-5. Uzbrojenie strzeleckie umieszczone było w dziobie samolotu.