Świątynia Lazurowych Obłoków (chin. trad. 碧雲寺, chin. upr. 碧云寺, pinyin Bìyún Sì) – świątynia buddyjska znajdująca się w Pekinie, u północnego podnóża Pachnących Wzgórz, około 20 kilometrów na zachód od centrum miasta.
Została wybudowana w 1366 roku, za panowania mongolskiego. Rozbudowano ją za czasów dynastii Ming. Ponownie rozbudowano ją za rządów mandżurskich w 1748 roku.
Świątynia podzielona jest na sześć dziedzińców, z których każdy znajduje się na innej wysokości. Niedaleko wejścia do świątyni znajduje się niewielkie jezioro. Wewnątrz bramy wejściowej umieszczono dwie figury strażników, zaś po obu jej bokach wieże dzwonu i bębna. Za bramą znajdują się dwa pałace, jeden poświęcony Buddzie Majtrei, drugi Buddzie Siakjamuniemu. Najwyższym budynkiem w świątyni jest znajdująca się na Zachodnim Wzgórzu 35-metrowa, bogato zdobiona wieża, z której można podziwiać panoramę przedmieść Pekinu.
thumb|left|200px|Pawilon poświęcony Sun Jat-senowi