W 1968 znalazł zatrudnienie w dziale zagranicznym „Trybuny Ludu”, gdzie pracował aż do przejścia na emeryturę.

Przez wiele lat był korespondentem Trybuny Ludu w Sofii, pisząc regularnie artykuły o wydarzeniach politycznych, życiu codziennym Bułgarów, a także o wydarzeniach kulturalnych. Zbiór jego reportaży bułgarskich doczekał się wydania w formie książkowej.

Po przejściu na emeryturę powrócił do badań naukowych, koncentrując się na dziejach Polaków na ziemiach bułgarskich. W 1995 obronił pracę doktorską pt. Udział Polaków w państwowym i narodowym odrodzeniu Bułgarów (1879-1914), napisaną pod kierunkiem prof. Jerzego Skowronka. Jej skrócona wersja ukazała się drukiem w 1999, zaś w 2004 ukazała się w tłumaczeniu na język bułgarski, nakładem wydawnictwa Paradigma.

Zmarł w Warszawie i został pochowany na warszawskim Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera 23B-2-30)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze

Dzieła 1977: Życie po bułgarsku 1979: Miara słońca i miara kryształu 1999: Polskie ślady w budowie nowożytnej Bułgarii 1877-1914, . 2005: Bułgaria: szkice z dziejów najnowszych (wydanie pośmiertne), .

Przypisy