Teodor Kufel, ps. „Teoch”, „Ryszard Jankowski” (ur. 6 marca 1920 w Bielsku, zm. 17 października 2016 w Warszawie) – generał dywizji ludowego Wojska Polskiego, działacz komunistyczny, żołnierz Gwardii i Armii Ludowej, uczestnik powstania warszawskiego. Szef Wojskowej Służby Wewnętrznej (1964–1979), szef Polskiej Misji Wojskowej w Berlinie Zachodnim (1979–1981).

Życiorys Syn Antoniego i Stanisławy. Urodził się w powiecie płockim w rodzinie robotniczej. Po ukończeniu szkoły powszechnej rozpoczął działalność w Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”. W latach 1936–1938 był członkiem Komunistycznego Związku Młodzieży Polski, za co został aresztowany pod koniec 1937.

Służba wojskowa II wojna światowa W 1940 był jednym z organizatorów Rewolucyjnych Rad Robotniczo-Chłopskich „Młot i Sierp” w rejonie Płocka. W 1941 współtworzył komitet okręgowy tej organizacji na terenie Płocka. W 1942 organizacja ta weszła w skład Polskiej Partii Robotniczej, a Kufel wszedł w Płocku w skład Okręgowego Sztabu Gwardii Ludowej (jako oficer do spraw wywiadu i operacji) oraz Komitetu Okręgowego PPR. Brał czynny udział w rozwinięciu działalności organizacji na terenie 11 powiatów na północnym MazowszuTadeusz Pietrzak, Okręg Płocki, 1942–1945: z walk PPR, GL-AL, Wydawnictwo MON, Warszawa 1974..