Cooperowi natychmiast spodobał się ten pomysł.
Cooper znajdował również zatrudnienie w wielu filmach niebędących westernami. Był zamaskowanym Kozakiem w Orle (1925), rzymskim strażnikiem w Ben Hurze (1925) i powodzianinem w The Johnstown Flood (1926). Stopniowo otrzymywał coraz ważniejsze role, dzięki którym spędzał na ekranie więcej czasu, jak m.in. w Tricks (1925), gdzie wcielił się w filmowego antagonistę, oraz w krótkometrażowym Lightnin’ Wins (1926). Jako aktor, którego nazwisko zaczęło figurować w obsadzie, Cooper zaczął przyciągać uwagę najważniejszych wytwórni filmowych. 1 czerwca 1926 podpisał kontrakt z Samuel Goldwyn Productions, który gwarantował mu 50 dolarów () tygodniowo.
Pierwszą ważną rolę otrzymał w Rozpętanych żywiołach (1926), w których zagrał u boku Ronalda Colmana i Vilmy Bánky. W filmie zagrał młodego inżyniera Abe’a Lee, który pomaga rywalizującemu z nim amantowi ocalić kobietę, którą kocha, oraz jej miasto przed nieuchronną katastrofą przerwania tamy. Według biografa Jeffreya Meyersa doświadczenie Coopera w życiu wśród kowbojów w Montanie sprawiło, że jego gra była „odruchowo prawdziwa”. Film miał premierę 14 października 1926 i osiągnął sukces. Krytycy wyróżnili aktora jako „dynamiczną, nową osobowość” i przyszłą gwiazdę.