lub jezior: herb Brodzic – jezioro Bród, herb Dołęga – jezioro Łęgowo, herb Działosza – jezioro Działyń.
Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy w polu błękitnym podkowa srebrna, z zaćwieczonym na barku krzyżem kawalerskim, złotym.
W klejnocie pół charta srebrnego, wspiętego, z obrożą lub smyczą złotą.
Labry herbowe błękitne, podbite srebrem.
Geneza 200px|thumb|Pobóg w wersji średniowiecznej z pieczęci Jana Koniecpolskiego kanclerza koronnego z r. 1435; .
Najwcześniejsze wzmianki Średniowieczne pieczęcie z tym herbem: 1353 Jakub z Dębna herbu PobógLidia Luchter-Krupińska, „Poczet pań i panów na Dębnie”, Tarnów 2005, 1396 Bartłomiej syn Bernarda z Chalina, 1413 Piotr z Popowa, 1419 Jakub Koniecpolski, wojewoda sieradzki. Najstarsza zapiska sądowa pochodzi z 1403 r. Pobogowie wystawili swoją chorągiew walczącą pod Grunwaldem w 1410 roku, o czym pisze Długosz.
Najwcześniejsze źródło heraldyczne wymieniające herb to datowane na lata 1464–1480 Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae polskiego historyka Jana Długosza. Zapisuje on informacje o herbie wśród 71 najstarszych polskich herbów szlacheckich we fragmencie: