Trzej ostatni na wniosek prokuratury 9 lipca 1981 zostali ponownie aresztowani.
thumb|11 listopada 1984 – manifestacja zorganizowana przez krakowską KPN schodzi z Wawelu w kierunku symbolicznego Grobu Nieznanego Żołnierza na Placu Matejki
Jawny proces przywódców KPN spowodował upowszechnienie się niepodległościowego programu KPN i znaczący wzrost liczby członków i sympatyków tej partii. Stało się tak, mimo że drugiej połowie 1981 funkcję p.o. przewodniczącego Rady Politycznej KPN pełnił Krzysztof Gąsiorowski, ewidencjonowany w archiwach MSW jako tajny współpracownik SBG. Waligóra: KPN 1979–1989; s. 104.. Świadectwem wzrostu siły KPN w omawianym okresie są też nowe pisma, m.in. „Słowo” w Lublinie, „Przedświt” w Bydgoszczy i „Czyn” w Białymstoku.
W oficjalnych publikacjach oceniano, że w tym czasie liczebność KPN wynosiła od ok. 1,5 tys. do ok. 3 tys. członków. Najbardziej aktywnie rozwijała się KPN w województwie katowickim oraz w Krakowie, a także: w Warszawie, Częstochowie, Płocku, Radomiu, Kielcach, Siedlcach, Lublinie i Toruniu.