Topacz, Kopacz – polski herb szlachecki, noszący zawołanie Skrzydło. Informacje o herbownych Kopacza znajdują się w Liber Beneficiorum, spisanym przez historyka Jana Długosza w latach 1440–1480. Kopacz jest jednym z 47 herbów adoptowanych przez bojarów litewskich na mocy unii horodelskiej z 1413 roku.
Herb występował głównie wśród rodzin osiadłych w ziemi sieradzkiej i księstwie oświęcimskim. Spośród najbardziej znanych rodów pieczętujących się herbem Kopacz, należy wymienić Mosiewiczów i Bydłowskich.
Kopacza używał też Józef LubowidzkiStanisław Załęski, O masonii w Polsce od roku 1742 do 1822 na źródłach wyłącznie masońskich, Kraków 1908, część II, s. 153..
Opis herbu Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy w polu czerwonym złota noga orła z której wyrasta skrzydło czarne.
W klejnocie trzy pióra strusie.
Labry herbowe czerwone, podbite czernią.
Geneza thumb|Herb Kopacz w zamku w Baranowie Sandomierskim