Pierwszym dokumentem programowym Ligi była Księga rezolucji (Kararname), przyjęta 18 czerwca 1878 zapowiadająca walkę o integralność ziem albańskich pod panowaniem osmańskim. Bardziej rozbudowaną wersję programu przyjęto we wrześniu 1878. Zakładał on połączenie czterech wilajetów (szkoderski, janiński, kosowski, bitolski) w jeden wilajet Albanii, kierowanego przez urzędników albańskich i z językiem albańskim jako urzędowym.
Liga skierowała memorandum do Benjamina Disraeliego, reprezentującego Wielką Brytanię na kongresie berlińskim. W memorandum znalazły się słowa: ''Tak jak nie jesteśmy i nie chcemy być Turkami, tak ze wszystkich sił będziemy przeciwstawiać się każdemu, kto będzie chciał zrobić z nas Słowian, Austriaków czy Greków. Chcemy być Albańczykami.
Program odrębności ziem albańskich nie zyskał poparcia w Stambule, ani na dworach mocarstw europejskich, zaś przez sąsiadów słowiańskich i Greków był traktowany jako zagrożenie. W czasie obrad kongresu berlińskiego stało się jasne, że Turcja nie poprze aspiracji albańskich i jest skłonna przekazać ziemie, do których aspirowali Albańczycy w ręce Serbii, Czarnogóry i Bułgarii.