Określenie rozpowszechniło się początkowo w krajach anglosaskich, obecnie stosowane jest na całym świecie jako synonim kubicznej odmiany modernizmu. Niekiedy traktowane jest jako synonim pojęć funkcjonalizm i racjonalizm, rozgraniczenie między tymi pojęciami jest różnie przedstawiane w literaturze. Johnson i Hitchcock pisząc o radykalnych funkcjonalistach przeciwstawiali im styl międzynarodowy, który brał pod uwagę względy estetyczne, Współcześni historycy architektury kwestionują jednak pogląd, że istniała jakakolwiek spójna koncepcja funkcjonalizmu w architekturze lub grupa funkcjonalistów. Jednak najczęściej mianem funkcjonalizmu określa się kierunek polegający na uznawaniu funkcji każdego budynku za zasadniczy czynnik kształtowania zarówno planu danego obiektu, jak i jego konstrukcji i formy architektonicznej.