Ênio Andrade, właśc. Ênio Vargas de Andrade (ur. 31 stycznia 1928 w Recife, zm. 22 stycznia 1997 w Porto Alegre) – piłkarz brazylijski, występujący na pozycji ofensywnego pomocnika.
Kariera klubowa Karierę piłkarską rozpoczął w klubie São José Porto Alegre w 1947 roku. W latach 1949–1951 grał w SC Internacional. Z Internacionalem zdobył mistrzostwo stanu Rio Grande do Sul – Campeonato Gaúcho w 1950 i 1951, a indywidualnie został królem strzelców ligi stanowej w 1950 roku.
W latach 1952–1957 występował w Renner Porto Alegre. Z Renner zdobył kolejne mistrzostwo stanu Rio Grande do Sul w 1954 roku. Po rozwiązaniu Renner, Ênio Andrade występował do SE Palmeiras. Z Palmeiras zdobył mistrzostwo stanu São Paulo – Campeonato Paulista w 1959 oraz Taça Brasil 1960. Później grał jeszcze w Náutico Recife i São José Porto Alegre, w którym zakończył karierę w 1962 roku.
Kariera reprezentacyjna W reprezentacji Brazylii Ênio Andrade zadebiutował 1 marca 1956 w wygranym 2-1 meczu z reprezentacją Chile podczas Mistrzostw Panamerykańskich, które Brazylia wygrała. Na turnieju w Meksyku wystąpił we wszystkich pięciu meczach z Chile, Peru, Meksykiem, Kostaryką i Argentyną (bramka w 58 min.).