pieniądze te trafiły do Walentyna, adiutana Filagriusza, który miał rozdać złoto żołnierzom. Konstantyn zmarł na gruźlicę 25 maja 641, po zaledwie trzech miesiącach od objęcia władzy, pozostawiając Herakleonasa jako jedynego cesarza. Plotka, zgodnie z którą władca został otruty przez byłą cesarzową – Martynę, doprowadziło do ustanowienia Konstansa II jako współcesarza, a następnie do zdetronizowania, okaleczenia i wygnania Martyny i jej synów.
W trakcie jego krótkiego panowania od cesarstwa odpadł zajęty (w r. 640–645) przez Arabów Egipt.
Kwestia daty śmierci Według Necrologium, władca zmarł 20 kwietnia, co oznaczałoby iż jego panowanie trwało 99 dni (licząc od 11 stycznia) w przeciwieństwie do „103 dni” (tj. od 11 lutego) sugerowanych przez Nicefora I. Za punkt odniesienia tradycyjnie uznawana jest data 11 lutego (jako data objęcia rządów).
Rodzina Żonaty był z Gregorią, córką Niketasa, i miał z nią dwóch synów: Konstansa II, przyszłego cesarza; Teodozjusza. Przypuszczalnie miał także córkę – Manyanh, która rzekomo poślubiła Jezdegerda III, ostatniego szachinszacha Persji z dynastii Sasanidów"Manyanh Princess of Byzantium".
Przypisy
Kategoria:Cesarze bizantyńscy Kategoria:Dynastia heraklijska Kategoria:Zmarli na gruźlicę Kategoria:Urodzeni w 612 Kategoria:Zmarli w 641