Kurt Eimann (ur. 28 lipca 1899 w Görlitz, zm. 7 sierpnia 1980 w Wolfsburgu) – SS-Obersturmbannführer, zbrodniarz wojenny. Jako dowódca specjalnej jednostki SS Wachsturmbann „Eimann” odpowiadał za śmierć tysięcy przedstawicieli polskiej inteligencji oraz pacjentów polskich i niemieckich szpitali psychiatrycznych, zamordowanych na Pomorzu Gdańskim w pierwszych miesiącach niemieckiej okupacji. Po wojnie skazany w Niemczech Zachodnich na karę 4 lat pozbawienia wolności.
Życiorys Syn kołodzieja, uczęszczał do szkół w Görlitz i w Weinhübel, następnie przez krótki czas pracował jako goniec w fabryce, później odbywał on krótką służbę jako kanonier w armii niemieckiej podczas I wojny światowej, konkretnie w czasie walk we Francji. Po wojnie wstąpił do Freikorpsu, w ramach którego uczestniczył w walkach na terenie państw bałtyckich. Zanim związał się z ruchem nazistowskim pracował jako sekretarz sądowyponadto wciąż pozostawał w szeregach Reichswehry do roku 1930. W 1932 wstąpił do NSDAP (nr legitymacji 1.418.880), SA oraz SS (nr legitymacji 57.319). 1 stycznia 1939 objął stanowisko dowódcy 36. pułku SS stacjonującego w Gdańsku (SS-Standarte 36 Danzig). Posiadał wówczas stopień SS-Sturmbannführera.