Przyjmuje się, że przez przełęcz werecką w Karpatach Wschodnich na południe od dzisiejszego Stryja, przeszedł Arpad wraz ze strażą przednią, główna zaś masa ludności napływała stopniowo do Panonii przez Siedmiogród (). Do 906 r. Węgrzy zasiedlili większość Basenu Karpackiego: najpierw Wielką Nizinę Węgierską, a po przejściu Dunaju historyczną Panonię.

Skutek Bezpośrednim następstwem węgierskiego „zajęcia ojczyzny” było zniszczenie przez nich Państwa Wielkomorawskiego w następstwie bitwy pod Bratysławą w 907 roku, o czym opowiada przytaczana w węgierskich kronikach tzw. „Legenda o białym koniu”.

Równolegle z osadzaniem się w Panonii Węgrzy zaczęli organizować wyprawy rabunkowe () na Europę Zachodnią, głównie Niemcy (Państwo Wschodniofrankijskie), Italię i Francję (Państwo Zachodniofrankijskie) trwające do 955.

Bibliografia Źródła Anonimowy notariusz króla Béli Gesta Hungarorum, przeł. Aleksandra Kulbicka, Krzysztof Pawłowski, Grażyna Wodzinowska-Taklińska, wstęp i przypisy Ryszard Grzesik, Kraków: Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego „Societas Vistulana”, 2006. Powieść minionych lat, przeł. i oprac.