mały|Grób Zygmunta Charzyńskiego na Cmentarzu Powązkowskim Zygmunt Charzyński (ur. 2 kwietnia 1914 w Warszawie, zm. 29 stycznia 2001 w Łodzi) – polski matematyk, profesor.
Życiorys W latach 1932–1939 studiował na Uniwersytecie Warszawskim. Swoją pierwszą pracę naukową opublikował w wieku 19 lat (w 1933 w Fundamenta Mathematicae). Od 1938 był asystentem Wacława Sierpińskiego. Doktoryzował się w 1948 na podstawie pracy " Sur les fonctions univalentes bornees", promotorem pracy był Władysław Nikliborc. W 1954 został docentem, w 1956 profesorem nadzwyczajnym, a w 1966 profesorem zwyczajnym. Wieloletni kierownik Zakładu Funkcji Analitycznych i Równań Różniczkowych Instytutu Matematyki Uniwersytetu Łódzkiego. Laureat Nagrody im. Stanisława Zaremby z 1954. W latach 1946–1958 pracował na Politechnice Łódzkiej, gdzie kierował Katedrą Matematyki Wydziału Mechanicznego (po prof. Witoldzie Pogorzelskim), a w latach 1957-1958 był prodziekanem Wydziału Mechanicznego. W 1958 przeniósł się na Uniwersytet Łódzki.