Jan Durczak (ur. 7 sierpnia 1884 w Ustroniu, zm. 31 maja 1945 w Białej) – polski działacz socjalistyczny (PPSD i PPS) i związkowy, parlamentarzysta. Poseł na Sejm Ustawodawczy w latach 1919–1922, członek Związku Polskich Posłów Socjalistycznych.
Dzieciństwo i młodość Urodził się w rodzinie robotniczej. Po ukończeniu pięcioklasowej szkoły ludowej i służby w wojsku austro-węgierskim pracował w zakładach metalowych w Witkowicach, a od 1910 w fabryce śrub w Sporyszu. Tam zaangażował się w działalność związku zawodowego metalowców i wstąpił do PPSD. W trakcie I wojny światowej był kapralem saperów w armii austriackiej. Po wojnie wrócił do Sporysza i w 1918 został przewodniczącym Komitetu Miejscowego PPSD oraz oddziału związku zawodowego metalowców.
W Polsce niepodległej W wyborach parlamentarnych w 1919 uzyskał mandat z listy nr 5 (PPSD), w okręgu wyborczym nr 38 (Wadowice). W Sejmie Ustawodawczym pracował w komisji petycyjnej. Po zakończeniu kadencji powrócił do fabryki śrub, a następnie został księgowym w Kasie Chorych w Żywcu. Pracował tam do 1933 w Żywcu, następnie w wyniku działań administracyjnych został przeniesiony do Kasy Chorych w Białej, gdzie pracował do 1939.