Park pałacowy Przypałacowy park, o powierzchni około 8 ha, położony jest po południowej stronie pałacu i dawnego folwarku. Założony został w 2. połowie XVIII w. jako barokowy (regularny) i w XIX w. przekształcony na krajobrazowy (swobodny, romantyczny). Na jego terenie zachowała się brama wejściowa dawnej budowli parkowej. Pierwotna sieć dróg parkowych miała układ „precelkowaty”. W części wschodniej parku znajduje się owalny staw.
Południową i wschodnią część parku zajmuje starodrzew rosnący w pasie szerokości około 80 m, głównie kasztanowce, dęby, lipy, buki i jesiony, a tylko pojedynczo inne ozdobne gatunki, np. platan, cis, daglezja. W składzie rodzajowym dominuje klon (18%), jesion (13%) i wiąz (13%). Okazałe drzewa przypuszczalnie mają około 100–150 lat (lipy), natomiast licznie występujący samosiew jest w wieku 20–40 lat. Przy pałacu znajduje się lipa o obwodzie 450 cm, we wschodniej stronie parku zaś dąb szypułkowy o obwodzie 440 cm; w niedalekim sąsiedztwie drogi do Pszczelnika – grupa platanów o obwodzie 300–500 cm.
Wpisany do rejestru zabytków pod nr 589 z 27.04.2001 r.
Przypisy
Rościn Kategoria:Rościn (powiat myśliborski) Kategoria:Zabytki w powiecie myśliborskim