thumb|Grób Longina Komołowskiego w Panteonie Wielkich Polaków Longin Komołowski (ur. 5 stycznia 1948 w Czaplinku, zm. 30 grudnia 2016 w Warszawie) – polski polityk, działacz związkowy i społeczny.

W latach 1997–2001 poseł na Sejm III kadencji i w latach 2007–2011 VI kadencji, w latach 1997–1999 minister pracy i polityki socjalnej, a w latach 1999–2001 wiceprezes Rady Ministrów oraz minister pracy i polityki społecznej, w latach 2000–2015 prezes Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego, a od 2010 do 2016 prezes Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”.

Życiorys Syn Sergiusza i Marii. W 1974 ukończył studia na Wydziale Budowy Maszyn i Okrętów Politechniki Szczecińskiej.

Zawodowo do 2002 był związany ze Stocznią Szczecińską. Pracował jako ślusarz, zaopatrzeniowiec oraz kierownik Wydziału Kontroli Jakości. Jako pracownik Stoczni brał udział w strajku okupacyjnym w czasie wydarzeń grudniowych (17–22 grudnia 1970) oraz w tzw. strajku Bałuki (24–27 stycznia 1971). W latach 1977–1980 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.