Stawką pojedynku był pas Wspólnoty Narodów.
4 września 2004 dostał szansę walki o tytuł mistrza świata wagi ciężkiej federacji WBO. Po 12 rundach, przegrał niejednogłośnie na punkty z Lamonem Brewsterem.
13 listopada 2004 stoczył pojedynek eliminacyjny, z Hasimem Rahmanem, aż trzech prestiżowych federacji IBF, WBA oraz WBC. Australijczyk przegrał przez techniczny nokaut w 4 rundzie.
6 października 2007 Meehan zdobył wakujący tytuł mistrza Ameryki Północnej federacji WBO, pokonując w 6 rundzie DaVarylla Williamsona.
W lutym i sierpniu 2008 roku Kali Meehan stoczył dwie rankingowe walki kolejno z byłym rywalem Andrzeja Gołoty, Jeremym Batesem oraz byłym przeciwnikiem Krzysztofa Włodarczyka, Dominiquem Alexandrem. Obie walki zakończyły się szybkimi zwycięstwami Australijczyka.
22 maja 2010 po blisko 2 letniej przerwie Meehan wrócił na ring, by zmierzyć się z Rusłanem Czagajewem. Pojedynek, który miał status eliminatora WBA zakończył się jednogłośnym zwycięstwem Uzbeka po 12 rundach.
2 września 2010 Meehan pokonał jednogłośnie na punkty Evansa Quinna, w stosunku 118:110, 117:113 i 117:114.