procesował się z synami swojego zarządcy, którego oskarżał o zagarnięcie pieniędzy.
Możliwe, że kariera Gniewosza załamała się ze względów zdrowotnych. Żona Elżbieta wystąpiła o nieważność małżeństwa, zarzucając, że Gniewosz boskim zrządzeniem wpadł w szaleństwo. Oskarżała go, że dusił ją w łożu. Twierdziła, że jest groźny dla siebie i otoczenia. Podczas ataków choroby miał godzić brzytwą i nożycami w swoje gardło i trzeba było mu je siłą odbierać. Trzeba go było wiązać aż do uspokojenia. Małżeństwo zostało uznane za nieważne, a Elżbieta wyszła później za Jana Gniewosza z Oleksowa. Gniewosz zmarł prawdopodobnie około 1445 roku.
Ojciec i syn Gniewoszowie są nieraz myleni, również w publikacjach o charakterze naukowymNie jest jasne, który z nich czy obydwaj byli kasztelanami sandomierskimi. W przypisach do wydania polskiego Roczników Długosza z 1980 r. młodszego Gniewosza tytułuje się starostą lwowskim i trembowelskim. Jest to najprawdopodobniej pomyłka. Starostą lwowskim, a później i trembowelskim był w latach 90. XIV w.