Hippiasz z Elidy (gr. Hippias; ur. w V w. p.n.e. w Elidzie, zm. w IV w. p.n.e.) – starogrecki uczony-polihistor: filozof, poeta, polityk, technik i rzemieślnik, zaliczany do sofistów. Należał do tzw. nurtu naturalistycznego w sofizmie, przeciwstawiającego ludzkie prawo naturze. Platon zatytułował dwa ze swych dialogów jego imieniem. Hippiasz uważał, że wie wszystko.
Metody nauczania Hippiasz, jak inni sofiści, cel swej nauki widział w przysposobieniu do polityki, lecz stosował odmienne niż większość metody. Lekceważył antylogię, retorykę i synonimikę w zamian oferując polimathię – wiedzę encyklopedyczną i mnemotechniki pozwalające na zapamiętanie większej ilości informacji. Uczył nauk przyrodniczych.
Nomos i physis W filozofii Hippiasza istotną rolę odgrywało przeciwstawienie natury (φύσις, physis) i prawa (νόμος, nomos). Uważa się, że to przeciwstawienie jest początkiem doktryny prawa natury.