Zastosował w nim detale i ornamenty orientalne występujące w architekturze i sztuce ormiańskiej, takie jak: „gzyms stalaktytowy” (mukarnas) pochodzenia perskiego, „łańcuchy seldżuckie” pochodzenia tureckiego, ormiański „krzyż kwitnący” umieszczony na fasadzie zachodniej w dużej niszy wraz z medalionami, na których widnieją ormiańskie ligatury imienia Zbawiciela: „ՅՍ ՔՍ” (ՅԻՍՈՒՍ ՔՐԻՍՏՈՍ = JEZUS CHRYSTUS), poniżej jednobrzmiący napis w językach ormiańskim i polskim: „ՀԱՅԵՐԻՆ / ORMIANOM”, flankowany przez trójkątnie wcięte nisze zwieńczone łukami „w ośli grzbiet”, zegar słoneczny z ormiańskimi literami na elewacji południowej, dwa „krzyżyki wotywne” poświęcone „braciom w podróży” po stronie południowej i „braciom zmarłym” po stronie północnej, a także napis dedykacyjny i gmerki ormiańskich rodzin kupieckich ze Lwowa na elewacji wschodniej. Chaczkar został wykonany w zakładzie kamieniarskim Stanisława Cekiery w Dębniku pod Krakowem z jasnożółtego żyłkowanego piaskowca, sprowadzonego z kamieniołomu w Długopolu-Polance koło Bystrzycy Kłodzkiej.