Kościół i klasztor karmelitów Pierwszy drewniany kościół katolicki zbudował w Kupinie podstoli bełski Mikołaj Stadnicki (syn Franciszka i Zuzanny Herburtówny) zmarły w 1714 roku. Syn Mikołaja, Aleksander Stadnicki ze Żmigrodu, cześnik latyczowski i podkomorzy podolski (ożeniony z Teresą z Ziemblic Boguszówną herbu Pół­kozic), w 1741 roku uzyskał pozwolenie na ufundowanie karmelitom klasztoru w Kupinie. Na mocy tego pozwolenia biskup Mikołaj Dembowski, w dniu 29 września 1745 r., wprowadził uroczyście karmelitów bosych do kościoła. Dwa lata później, w dniu 6 sierpnia 1747 r. biskup Dembowski poświęcił kamień węgielny pod nowy kościół i dom zakonny. W 1801 roku Teresa ze Stadnickich Grabina, wdowa po Tadeuszu Leszczu Grabinie, córka Stanisława Stadnickiego, chorążego podolskiego (najmłodszego syna po bracie fundatora), uposażyła wnętrza świątyni w ołtarze, ambonę, ławki, konfesjonały i organy. Budowa kościoła trwała aż do 1820 r., gdy wznoszono jeszcze wieże. Konsekracji kościoła pod wezwaniem św. Trójcy dokonał 20 lipca 1819 roku biskup Borgiasz Mackiewicz. W czasach Komisji Edukacji Narodowej karmelici w Kupinie prowadzili przy klasztorze szkołę parafialną, wybudowaną przez Stadnicką (z domu Lanckorońską), matkę Teresy Grabianczyny.