W czerwcu 1910 roku książę Stanisław Lubomirski, w imieniu Towarzystwa, zawarł wstępną umowę z rosyjskimi władzami wojskowymi na mocy której Awiata otrzymała w bezpłatną dzierżawę (na 15 lat) część Pola Mokotowskiego, która obejmowała obszar od zachodniej strony toru wyścigowego ciągnącego się od ul. Topolowej do ogrodzenia carskich koszar przy ul. Rakowieckiej. Zachodnia granica przyznanego terenu nie została określona. W zamian strona rosyjska zyskiwała prawo pierwokupu wyprodukowanych samolotów oraz Towarzystwo było zobowiązane szkolić bezpłatnie w pilotażu rocznie dwóch oficerów armii carskiej. Oficjalna umowa została podpisana 2 marca 1911 roku.
Prace budowlane na przyznanym terenie ruszyły jesienią 1909 r. Rozpoczęto od budowy dwóch murowanych budynków przy ul. Topolowej, które przeznaczono na biura, sale wykładowe, warsztaty i magazyny. We wrześniu 1910 roku rozpoczęto budowę, wg projektu inż. Kazimierza Moszkowskiego, ośmiu hangarów, dwóch hal fabrycznych (w których umieszczono stolarnię, lakiernię, tapicernię i montownię), dwóch budynków administracyjnych i jednego mieszkalnego. Sprzęt do wyposażenia hal fabrycznych sprowadzono z Wielkiej Brytanii. W oddzielnym budynku umieszczono agregat benzynowy, który zasilał wszystkie urządzenia elektryczne na terenie lotniska.