Tu w szpitalu pod bombami (przechodził front) urodziła się 4 stycznia 1945 druga jego córka – Barbara. W kwietniu 1945 z rodziną przeniósł się na Śląsk Opolski, do miejscowości Pokój, gdzie powierzono mu uruchomienie jedynej w Polsce fabryki sztucznego włosia (sztuczne włosie to wówczas były sprasowane igły sosnowe, używane do wypełniania materacy), i następnie mianowano jej dyrektorem. Pracował tam do sierpnia 1949. Prowadził kursy repolonizacyjne zniemczonej ludności śląskiej. Na Śląsku przyszły na świat 3 kolejne córki: Teresa (ur. 3 października 1946 w Opolu), Maria (ur. 25 kwietnia 1950 Pokój) i Zofia (ur. 25 kwietnia 1950 Pokój). w 1949 zamieszkał w Łodzi, gdzie pracował do emerytury w 1975, a działał do śmierci w 1989. wrzesień 1949 – lipiec 1951 dyrektor Zakładu Chemicznego Widzewskich Zakładów Przemysłu Bawełnianego im.