Na działce przeznaczonej pod inwestycję znajdowała się kamienica, w której do 1913 siedzibę miała dyrekcja policji. Rozebrał ją w 1915 właściciel terenu, rzeźnik Teodor Wójcicki, planując budowę czteropiętrowego domu. Sprzyjała temu ustawa z 1906 roku, w myśl której domy wzniesione w miejsce starych przez 18 lat zwolnione były z podatku. Na tę budowę nie wyraziły jednak zgody władze, a Wójcicki sprzedał działkę spółce „Gródek”.
Spółka zaangażowała krakowskiego architekta – Ludwika Wojtyczkę, znanego już jako autora kamienicy Czynciela na Rynku Głównym. Jego projekt, przedstawiony 25 lipca 1922 r., przewidywał pięć pięter i łamany mansardowy dach. Dom miał mieć charakter klasycyzujący, z trójkątnym tympanonem, detalami ozdobnymi i czterema jońskimi kolumnami w centrum fasady. Już po rozpoczęciu prac wprowadzona została korekta zakładająca dodatkowe piętro i płaski dach. 14 stycznia 1923 r. kolejny projekt wprowadzał już sześć pięter i kolumny kolumny korynckie w czterokondygnacyjnej niszy. 13 marca 1923 kolejny projekt założył podniesienie bocznych połaci dachu i ósmą kondygnację w attyce ostatniej.