Był współautorem programu organizacji, w szczególności w odniesieniu do zagadnień społecznych.
Aresztowany dwukrotnie przez Niemców w czasie okupacji, okres wojny spędził na wsi w okolicy Kielc. Po wojnie był dyrektorem Izby Przemysłowej w Częstochowie oraz współzałożycielem i pierwszym rektorem Wyższej Szkoły Administracyjno-Handlowej (przekształconej później w WSE) w Częstochowie. Aresztowany 6 grudnia 1948 r., więziony do 1953 r.; po 1956 r. zrehabilitowany. Pracował kolejno m.in. w Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych oraz w „Miastoprojekcie” w Częstochowie oraz w Zakładzie Badań Naukowych PAN ds. GOP (późniejszy Instytut Ochrony Środowiska) PAN w Zabrzu. Forsował rozbudowę miasta na północ od ul. Jasnogórskiej (Tysiąclecie) – wbrew wcześniejszym planom rozbudowy na południe od huty.
W 1969 r. objął kierownictwo Świętokrzyskiej Stacji Naukowej Zakładu Ochrony Przyrody PAN oraz Sekcji Świętokrzyskiej Komitetu Zagospodarowania Ziem Górskich PAN w Kielcach. Od 1972 aż do śmierci kierował utworzonym przez siebie Studium Ochrony Środowiska Człowieka Towarzystwa Wolnej Wszechnicy Polskiej w Kielcach. W latach 1960–1981 był członkiem Komisji Krajoznawczej Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego.