Ogólnie, włókna pnące dostarczają komórkom Purkinjego informacji dotyczących wzorca ruchowego wykonywanej czynności. Włókno kiciaste pobudza wiele komórek ziarnistych, których aksony po rozdwojeniu tworzą włókna równoległe. Włókna równoległe są niezmiernie liczne i tworzą około 200 tys. synaps na każdej komórce Purkiniego. Dzięki częstym wyładowaniom następuje sumowanie czasowe i przestrzenne, które powoduje stałe pobudzenie komórek Purkiniego. Włókna kiciaste (za pośrednictwem włókien równoległych) są dla komórek Purkiniego źródłem informacji o „poleceniach”, jakie zostały wydane motoneuronom rogów przednich rdzenia przez korę mózgu oraz o stanie realizacji tych „poleceń” przez mięśnie.
Dendryty apikalne komórek Purkiniego mają ogromną liczbę kolców dendrytycznych (ponad 80 tys. na komórkę).
Komórki Purkiniego zawierają kwas gamma-aminomasłowy (GABA) – neurotransmiter hamujący (przez co działają hamująco na swoje miejsca docelowe). Charakterystyczną cechą tych komórek jest także ekspresja białka kalbindyny.