Taką stacją było Radio Luxembourg nadające na częstotliwości 1439 kHz program na teren Wielkiej Brytanii z nadajnika o sile 200 kW. Z terenu Meksyku nadawano program na Stany Zjednoczone. Stacje te nie stosowały się do prawa kraju docelowego, a nadawały głównie muzykę z różnych względów niepożądaną w kraju docelowym – rhythm and blues, rock and roll. Rozwój piractwa radiowego w Wielkiej Brytanii w latach 60. wynikał z ograniczeń prawnych w nadawaniu muzyki, wymuszonych przez muzyczne związki zawodowe (tzw. ). BBC mogła nadawać do 8 płyt w tygodniu, resztę programów musiała wypełniać muzyka z produkcji własnej stacji. W tym czasie nadawca państwowy faworyzował dzienniki radiowe, informację, lekką rozrywkę i programy dla dzieci. Radia pirackie nadawały z krajów ościennych lub wód międzynarodowych. Ta druga metoda nie była wynalazkiem brytyjskim; w latach 50. i wczesnych 60. radia nadające ze statków działały wzdłuż wybrzeży szwedzkich i duńskich;