„Tucker” po okresie przebywania poza służbą został uruchomiony ponownie – na stan Coast Guard wszedł 25 marca 1926 roku, jako część drugiej grupy pięciu niszczycieli mającej wzmocnić pierwotną dwunastkę.
„Tucker” otrzymał oznaczenie CG-23 i wszedł do służby 29 września. Dołączył do tzw. patroli rumowych, których zadaniem było egzekwowanie przepisów o prohibicji. Okręt służył jako jednostka flagowa 4. Dywizjonu Sił Niszczycieli (ang. Division 4 of the Destroyer Force) do października 1927 roku, gdy przeszedł do 1. Dywizjonu. 4 kwietnia 1933 roku w pobliżu wybrzeża New Jersey wydarzyła się największa (do tego czasu) katastrofa w historii amerykańskiej aeronautyki: sterowiec US Navy USS „Akron” (ZRS-4) rozbił się w czasie burzy, powodując śmierć 73 osób, w tym kontradmirała Williama A. Moffetta, szefa Biura Aeronautycznego (ang. Bureau of Aeronautics). „Tucker” otrzymał informację o katastrofie i pośpieszył w tym kierunku. Po przybyciu na miejsce okazało się, że niemiecki statek motorowy MS „Phoebus” już podjął z morza cztery osoby (jedna z nich zmarła krótko potem). Rozbitkowie zostali przekazani na niszczyciel i wysadzeni na ląd w New York Navy Yard.